Vintage αναμνήσεις με … ελληνικό άρωμα πολλών αστέρων- To Metaxa και το Eoliki – Οι «βασιλιάδες» στις ελληνικές κάβες (ΦΩΤΟ)

41047189 303

Όσοι διανύουν τα…. δεύτερα και βάλε -αντα της ζωής τους θυμούνται την κοσμοπολίτικη για την εποχή διαφήμιση με το σλόγκαν που άφησε εποχή: «Μεταξύ μας….Metaxa».

 

Το επιτυχημένο σλόγκαν αναφερόταν σε ένα υψηλής ποιότητας κονιάκ που έγραψε ιστορία και δεν έλειπε από κανένα ελληνικό σπίτι, που σεβόταν τον εαυτό του,  από τη δεκαετία του 60 μέχρι την δεκαετία του 80 τουλάχιστον, μέχρι τότε που η επέλαση των ευρωπαϊκών ποτών και κοκτέιλ , έγινε μόδα.

Πάντως το αρωματικό και με μεστή γεύση κονιάκ εξακολουθεί να έχει τη θέση του, σε κάποια σπίτια που γνωρίζουν την ποιότητα του, και εκτιμούν τη γεύση του.

Πάντως τις δεκαετίες που αναφέραμε θεωρούταν «must» κέρασμα, στους επισκέπτες ειδικά κατά την περίοδο των γιορτών. Μάλιστα όσα περισσότερα αστέρια είχε πάνω το μπουκάλι , τόσο ανέβαινε ο νοικοκύρης του σπιτιού στην εκτίμηση των επισκεπτών του.

 

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

To Μεταξά ή METAXA (όπως είναι πιο γνωστό στην εμπορική του επωνυμία) είναι το ελληνικό κονιάκ που πρωτοδημιούργησε ο Ψαριανός Σπύρος Μεταξάς το 1888.

 

 

Το «Μεταξά» είναι ένα μίγμα από κονιάκ και κρασί. Γίνεται από σταφίδες (σουλτανίνα, σαββατιανό και μαύρη κορινθιακή σταφίδα). Συνδυάζεται έπειτα με ένα ωριμασμένο κρασί από μοσχάτο σταφύλι από τη Σάμο και από τη Λήμνο. Το Μεταξά ωριμάζει σε χειροποίητα γαλλικά δρύινα βαρέλια του Λιμουζέν για τουλάχιστον τρία χρόνια πριν αρωματιστεί με ένα μυστικό μείγμα βοτάνων, το οποίο περιλαμβάνει ροδοπέταλα και αποσταγμένο νερό.

Η ιστορία – Οι εξαγωγές – Η διεθνής αναγνώριση

Ο Σπύρος Μεταξάς, που κατάγονταν από τα Ψαρά, εγκαταλείποντας την οικογενειακή επιχείρηση στη Χαλκίδα στις αρχές της δεκαετίας του 1870, αποφάσισε να εγκατασταθεί στον Πειραιά, ανερχόμενο εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της εποχής. Το 1885, με τη σύμπραξη του αδελφού του Ηλία Α. Μεταξά, αγόρασε τα μηχανήματα ενός παλιού αποστακτηρίου στον Πειραιά ιδρύοντας την κονιακοποιία – ποτοποιία Μεταξά στην οδό Αριστείδου 7, λίγα μέτρα από την πλατεία Καραϊσκάκη. Το εργοστάσιο των αδελφών Μεταξά ξεκίνησε την παραγωγή κονιάκ και άλλων ποτών το 1888 ενώ το έμβλημα της εταιρίας, ο «Σαλαμινομάχος», είναι εμπνευσμένο από ένα αρχαίο νόμισμα το οποίο βρέθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών για τη θεμελίωση του πρώτου εργοστασίου του Μεταξά στην οδό Αριστείδου. Αργότερα στην εταιρία των δυο αδελφών θα συμπράξουν αρχικά ο Γεώργιος Α. Μεταξάς, ο νεώτερος από τα αδέλφια Μεταξά και μετέπειτα, στις αρχές της δεκαετίας του 1890 ο Αλέξανδρος Α. Μεταξάς. Έτσι θα προκύψει ο «Βιομηχανικός Οίκος Κονιακοποιίας Σ. και Η. και Α. Μεταξά», του οποίου αναφορές υπάρχουν διάσπαρτες στον Τύπο της εποχής.

Οι πρώτες εξαγωγές σε Οθωμανική αυτοκρατορία και Αίγυπτο ξεκινούν ήδη από το 1892 ενώ είναι η ίδια χρονιά που εμφανίζεται και η πρώτη διαφημιστική καταχώρηση του εργοστασίου των αδελφών Μεταξά στην εφημερίδα Σφαίρα του Πειραιά, ενώ το 1895 το METAXA κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Έκθεση της Βρέμης. Το ΜΕΤΑΞΑ είναι γνωστό στις διεθνείς αγορές ως Κονιάκ Αγνόν εκ Σταφυλής Παλαιόν«. Πέραν του κονιάκ, η εταιρεία τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της παρήγε αψέντι, μαστιχάτο, σαρτρέζ, βενεδικτίνη, κερασσό, κακάο και Βερμούτ τύπου Τορίνου.


Η οικία του Σπύρου Μεταξά στον Πειραιά, η κατασκευή της οποίας άρχισε το 1897 σε σχέδια του Τσίλερ
Η ζήτηση για το Ελληνικό ποτό ήταν πολύ ισχυρή στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου εισήχθη για πρώτη φορά το 1900 και το Μεταξά έγινε έκτοτε γνωστό ως το «ιπτάμενο μπράντι». Το 1915 κερδίζει το βραβείο Grand Prix από την Διεθνή Έκθεση του Σαν Φραντσίσκο. Έκτοτε σε όλα τα μπουκάλια του METAXA θα υπάρχει η ανάλογη ετικέτα στο «λαιμό του μπουκαλιού», παράδοση η οποία εγκαταλείφθηκε πρόσφατα στα πλαίσια της ανανέωσης της μάρκας. Παρά τις αντιξοότητες της ποτοαπαγόρευσης και δύο Παγκοσμίων Πολέμων το ΜΕΤΑΞΑ κατάφερε να επιβιώσει. Το 1937 η ποτοποιία των αδελφών Μεταξά απασχολούσε 38 εργαζόμενους, 22 άνδρες και 16 γυναίκες. Την περίοδο της Γερμανικής κατοχής η παραγωγή σταμάτησε, ωστόσο σε αντίθεση με τα παρακείμενα κτίρια της οδού Αριστείδου στο λιμάνι του Πειραιά όπου βρισκόταν το εργοστάσιο, εκείνο έμεινε ανέπαφο. Το 1968 το εργοστάσιο και οι εγκαταστάσεις παλαίωσης και αποθήκευσης της εταιρείας μεταφέρθηκαν στην Κηφισιά όπου παραμένουν μέχρι και σήμερα. Σήμερα, το σύνολο των εξαγωγών αποτελεί το 60% της παραγωγής. Από το 1989, βέβαια, το brand δεν ανήκει πλέον στην οικογένεια Μεταξά, ενώ από το 2000 κι έπειτα είναι μέλος της εταιρείας Remy Cointreau.

Eoliki- Το συνώνυμο του λικέρ στα κεράσματα στα σπίτια

Είτε ήταν γιορτή είτε… Κυριακή, είτε «σχόλη» κάθε αξιοπρεπής νοικοκυρά όφειλε να έχει στην κάβα της ένα «Parfait Amour» Eoliki, για να το προσφέρει στους καλεσμένους της με τη συνοδεία των «φοντάν» ή για ακόμα πιο… «glam»καταστάσεις, το συνόδευε με τα πασίγνωστα «Σοκολατάκια Τζοκόντα».

Αν και το πιο διαδεδομένο ήταν το «Parfait Amour», το λικέρ Eoliki κυκλοφορούσε και σε άλλες γεύσεις, όπως τσέρυ, κίτρο, κτλ.

Η ιστορία των λικέρ Eoliki (Αιολική),  ξεκινάει το 1885 στη Σμύρνη. Τότε που στο παραδοσιακό του ποτοποιείο, ο Ηλίας Λίζας, φημισμένος για την ξεχωριστή του τέχνη σαν ποτοποιός, δημιούργησε την πρωτότυπη συνταγή που έγινε η βάση για τα λικερ Eoliki. Η ξεχωριστή τους γεύση και η υψηλή ποιότητά τους έχει κάνει τα λικέρ Eoliki στο διάστημα που μεσολάβησε από το 1885 μέχρι σήμερα Νο 1 στην κατηγορία των λικέρ με βάση τα φρούτα και πρώτη επιλογή των bartenders για την παρασκευή απολαυστικών cocktails.

Τα λικέρ Eoliki παράγονται από ελληνικά φρούτα που έχουν ωριμάσει φυσικά κάτω από τον ελληνικό ήλιο. Η διαδικασία επιλογής του κάθε φρούτου που θα χρησιμοποιηθεί σαν βάση για τα λικερ Eoliki, γίνεται από του ειδικούς δοκιμαστές της Eoliki, οι οποίοι ελέγχουν την φρεσκάδα, το χρώμα και την κατάσταση τους την εποχή της συγκομιδής.

Επιμέλεια Ειρήνη Πιτσόλη

Πηγές: Με πληροφορίες από τη Wikipedia και e-fresh.gr

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλια μέσω Facebook

"Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα στο τέλος θα δεις να σου απομένουν
μια ελιά, ένα αμπέλι, κι ένα καράβι... και με αυτά την ξαναφτιάχνεις"

Οδυσσέας Ελύτης